Lodewijk

Ik zit in een fase in mijn leven.
Gelukkig, want anders was ik dood. Zou dat eigenlijk erg zijn, dood zijn? Geen last van hooikoorts, geen mislukte politiekers, geen verkeersagressie (daar ga ik toch van uit – of zou er in de hemel ook een E19 zijn met godverdomde werken – neen, die ‘godverdomde’ laat ik er in de hemel best af ...) ... Hmm sounds good ...
Neen dus, ik zit in een fase in mijn leven waarin ik niets weet en niets durf en niets onderneem en niet gelukkig ben met status-quo en geen actie onderneem om die te doorbreken, kortom ... ik weet niet wat ik wil! En dan bedoel ik voornamelijk op professioneel vlak.
Ben ik gelukkig met mijn werk of niet? Blijf ik bij mijn werkgever of niet? Indien niet, ga ik bij een ander bedrijf werken of word ik zelfstandig? Doe ik uberhaupt graag dat wat ik doe? Ja of nee? Vaak of nooit? Zwart of wit?
This reminds me of dat verhaaltje van Dimitri Leue – Lodewijk de Koningspinguin. “Lodewijk was een waggelaar, een twijfelaar, een weet-niet-wat-doen-eraar ... Ben ik nu op weg naar de zee of is de zee nu op weg naar mij? ...”
Exactly how I feel. Maar bon, wat doe je ermeer? Ermee gaan slapen, en opstaan. Tijdens het eten, tijdens het spelen met de dochter en tijdens het vrijen ... Dit leidt ertoe dat alles eronder lijdt [nvdr stomme zin – maar wilde gewoon die twee leiden / lijden samenproppen – achteraf bekeken niet zo’n goed idee – kan nog backspacen maar heb er geen zin in ... of toch?].
Pfff, effe breaken ...

Lodewijk

Ik zit in een fase in mijn leven.
Gelukkig, want anders was ik dood. Zou dat eigenlijk erg zijn, dood zijn? Geen last van hooikoorts, geen mislukte politiekers, geen verkeersagressie (daar ga ik toch van uit – of zou er in de hemel ook een E19 zijn met godverdomde werken – neen, die ‘godverdomde’ laat ik er in de hemel best af ...) ... Hmm sounds good ...
Neen dus, ik zit in een fase in mijn leven waarin ik niets weet en niets durf en niets onderneem en niet gelukkig ben met status-quo en geen actie onderneem om die te doorbreken, kortom ... ik weet niet wat ik wil! En dan bedoel ik voornamelijk op professioneel vlak.
Ben ik gelukkig met mijn werk of niet? Blijf ik bij mijn werkgever of niet? Indien niet, ga ik bij een ander bedrijf werken of word ik zelfstandig? Doe ik uberhaupt graag dat wat ik doe? Ja of nee? Vaak of nooit? Zwart of wit?
This reminds me of dat verhaaltje van Dimitri Leue – Lodewijk de Koningspinguin. “Lodewijk was een waggelaar, een twijfelaar, een weet-niet-wat-doen-eraar ... Ben ik nu op weg naar de zee of is de zee nu op weg naar mij? ...”
Exactly how I feel. Maar bon, wat doe je ermeer? Ermee gaan slapen, en opstaan. Tijdens het eten, tijdens het spelen met de dochter en tijdens het vrijen ... Dit leidt ertoe dat alles eronder lijdt [nvdr stomme zin – maar wilde gewoon die twee leiden / lijden samenproppen – achteraf bekeken niet zo’n goed idee – kan nog backspacen maar heb er geen zin in ... of toch?].
Pfff, effe breaken ...

Droom

Ongelofelijk toch ...

Dagen, weken, maanden, ja meerdere jaren hebben we erop gewacht. We hebben gezwoegd, gebeden, gevloekt. We hebben op de rand van de afgrond gestaan. We geloofden er niet meer in.

En nu is het zover ... vandaag, morgen of tenminste voor het einde van volgende week!

Dit verandert ons leven! Drastisch! En godverdomme, wat heb ik hier lang op gewacht!

Ons kindje wordt de kroon, de kers op de taart.

Ik weet niet hoe ik het moet uitdrukken. Ben namelijk niet gezegend met een uitzonderlijk schrijftalent, anders had ik meer dan waarschijnlijk de Pulitzerprijs al wel eens gewonnen ... Yeah right!!

Maar dit gevoel is ONBESCHRIJFELIJK. Ik word echt papa ...

LEEF! - S. Bettens

Mag ik nog even, hier bij jou?
Mag ik nog één keer, voor het leven?
Mag ik in stilte, hier bij jou?
Mag ik nog één keer om je geven?

'k Heb niet altijd juist geleefd,
maar toch iets moois geleerd.

En ik leef, en ik leef...
Alles gaat fout,
maar 't is goed zolang ik het beleef,
want ik leef...

'k Was je verloren en mij ook,
alles proberen voor ik oud word.
Maar ik sta nog steeds rechtop,
dit keer gewapend voor het koud wordt.

'k Heb je altijd graag gezien,
ben jij mijn geheim misschien?

Want ik leef, en ik leef...
Alles gaat fout,
maar 't is goed zolang ik het beleef,
want ik leef...

Dat ik nu zonder spijt nog verder mag,
nog kans maak dat jij,
dat je weer lacht naar mij,
je lacht naar mij, je lacht naar mij...

En ik leef, en ik leef...
Alles gaat fout,
maar 't is goed zolang ik het beleef.
Ja, ik leef, en ik leef...
Alles gaat fout,
maar 't is goed zolang ik het beleef,
want ik leef...

Hoofd

Bloemlezing van gedachtenstroom gedurende 1 minuut:

• mobilhome
• golfclubs
• Pericles-buggy
• super mega buik
• 3 portable pc's
• zomerbanden verbruiken meer dan winterbanden
• 2.5d voor weekendje
• rugklachten (luckilly not mine)
• opvang
• partnership
• lekker eten

Is het normaal dat mijn kop een hogesnelheidslijn is voor spinsels, die ikzelf amper kan volgen?

Propaangas

Wat een heksenketel, die afgelopen 2 maanden!

Fantastisch nieuws, het allerallerallerallerbeste uit mijn leven!! Ja, wij hebben den lotto gewonnen! En wat voor een inzet, mijn god, nauwelijks voor waarheid te vatten.

Ik wil genieten, samen met haar! Ik wil er zijn voor haar! En voor haar / hem ... Ik wil de wereld verzetten om haar te behagen. Ik zou naar de maan vliegen als ze graag maanbeitjes zou eten op haar bookes.

Alsof ik de wereld aankan, met mijn ogen dichtgepattext, alsof ik op wolken loop, alsof ik gestuwd word door een propaangas-aangedreven-rakketmotor.

Niks houdt mij tegen!

[** knalt tegen de openstaande deur in alle haast **]

Ik geloof, ik geloof, ik geloof ...

WIIEEHHIIEE!!!!!!!!!

Blijheid, vreugde, euforie, ...
Noem maar op, en Baloe heeft het momenteel allemaal!!

Alsof de afgelopen 2 jaar in het niets verdwijnen, met een plof geluid en een stofwolkje ~ zoals het hoort in de betere tekenfilms.
Alsof de afgelopen 2 jaar een boze droom waren, die veel te lang duurde, maar waaruit ik nu eindelijk wakker wordt.

Het leven lacht mij toe! En samen met met, mijn schatje, mijn o-ik-zie-haar-zo-graag-en-ik-kan-nooit-zonder-haar zielsgenoot en wederhelft!

Ik zou willen schreeuwen, huilen, 4 voudige salto's en 3dubbele loopings maken.

Het is ECHT WAAR, het is zo ver! HIJ heeft het ons bevestigd, en WIJ hebben het gezien en gehoord!!

Dit mag niet meer mislopen! Alles zal ik eraan doen om het te doen lukken ...

Want ja, ik geloof dat het eindelijk goed komt
Eindelijk rust in mijn hoofd en hart
Eindelijk vrede met mezelf
...

Blij ... en toch ...

Yep, alle vroegere problemen met ons mormeltje zijn opgelost: hij eet, hij drinkt, hij doet wat we vragen [soms toch ... het is en blijft natuurlijk een teckeltje ...].

Maar we zitten nog steeds met z'n pootje: blijkbaar is zijn kruisband gescheurd en zou zijn knieschijf afgesleten zijn ... *What the xxxx?* Een hondje van nog geen 1.5j? Nu al versleten? Meer nog, al versleten sinds zijn geboortje?

Neen, normale kost voor liliputters heeft de dierenarts ons wijsgemaakt. 't Ja, wie ben ik dan om eraan te twijfelen. Als ik het zelf zou weten, dan zou ik wel dierenarts zijn offcourse!!!

Remedie: chirurgische ingreep ... of gewoon een operatie om alles terug op poten [letterlijk en figuurlijk] te zetten.

Binnen 3 weken, het aftellen kan beginnen ...

Blij dat het opgelost wordt ... en toch ongerust want zo'n ingreep bij een mini-hond is altijd risicovol ...