En mijn volgende plan is:

Ik wil muziek maken
Ik wil sporten
Ik wil een eigen zaak beginnen
Ik wil studeren
Ik wil veel, heel veel
Ik wil sympathiek zijn
Ik wil assertief zijn
Ik wil alles goed kunnen, of tenminste een beetje
Ik wil rust
Ik wil ontspanning
Ik wil onthaasting
Ik wil boeken lezen
Ik wil schilderen en tekenen

Maar ik kan het niet
Maar ik wil het niet
Maar ik vind altijd wel een ronduit achterlijk excuus om mijn dromen te verguizen

Ik wil mijn dromen niet blokkeren
Ik wil niet zo lui en naief en initiatiefloos zijn
Ik wil niet van deze klotebol verdwijnen zonder tenminste een gooi te hebben gedaan naar mijn aspiraties

Twijfel, onzekerheid, verlammende angst
Hoe geraak ik hieruit?

En toen

Ogen verzonken in het ijle
Hoofd op springen, explosie aan gedachten
Hartslag sneller dan het licht
Onrust gierend door de aderen
Krampachtig verzet
Twijfel, gevoed door angst en zorgen
Zonder reden,
Uit het niets,
Gewoon

Wat moet ik nu?

Kurt for Gold!

Tot zover de theorie

Mijn kwak-avontuur is dus lichtjes anders gelopen ... Hoezeer ik ook mijn best deed, ik kreeg gewoon geen bal geraakt ...

Gevolg: 3-2 verlies ...

Met die optie had ik natuurlijk geen rekening gehouden ... the story of my life. "What if"'s niet genoeg uitgevlooid ...

Maar niet getreurd, heb er tenminste een goed gevoel aan overgehouden.

En een zere rug ...

En stijve billen ...

En een waggelende eendenpas de afgelopen dagen ...

Ik ga ECHT terug meer aan sport doen. Ik beloof het ... misschien ... als ik tijd heb (lees: maak) ...

En dan te weten dat ik in mijn dromen altijd een topathleet ben ...

Kwakken

Major dilemma!!

Heb toegezegd om met mijn baas vanavond te gaan squashen. Very bad idee!

Ah jaa, kan alleen maar verliezen:
Als ik verlies, dan ben ik een slechte squasher, een wussy, een nerd, een loser ...
Als ik win, ben ik te competitiegericht, kan ik me niet ontspannen, ... en trap ik op zijn – overigens redelijk kleine – tenen.

Wee oh wee, help mij uit de nood!

Winnen, verliezen, winnen, verliezen ... it’s tearing me apart!

Misschien moet ik een forfait forceren (... van een alliteratie gesproken)! Neen! Niet van mezelf, ik kan best wel tegen een stootje. Maar hij daarentegen ... ai, hij ook ... Daarom juist: FORCEREN!!

Ik denk bijvoorbeeld aan een slecht gericht balletje recht tussen zijn ogen (neen, niet erin, zo sadistisch ben nu ook weer niet), of een uit-mijn-handen-glijdende squash racket ... Maar dan moet er weer een ambu komen enzo, neen, dat is echt te veel gedoe. Misschien moet ik hem gewoon tegen de betonnen muur kwakken, waarbij ik hem – een kop kleiner zijnde dan ik – letterlijk doorheen een pletwals haal ... en het dan steken op “mijn lompe, niet mobiele lijf waarover ik overigens geen controle heb”.

Ja, dat wordt het ... Briljant! Ik ben een genie!

*zucht*

Tenzij ik vanavond met migraine in bed lig door al mijn gepieker over niets minder dan een stom en nutteloos squashspelletje ...

Vlek

Hoe is het mogelijk? Dit kan toch niet waar zijn! Hoe klunzig kan een mens eigenlijk wel niet zijn?

In mijn poging om mijn leven te verbeteren, en dus het zwarte goud zoveel mogelijk te vervangen door - godbeterd - thee, overkwam me vanmorgen een "drama".

Bij het uitwringen van mijn theezakje, want een of andere producent heeft nog geen automatisch-uitwring-zakje uitgevonden [... misschien moet ik DAAR eens over nadenken ... - neen, teveel nadenken loopt nooit goed af ...], viel er dus een megadruppel pardoes bovenop mijn agenda! Als in slow-motion zag ik hem dwarrelen naar beneden toe, om dan uiteen te spatten op vrijdag 2 maart. En hoewel mijn agenda over het algemeen zo leeg is als een auto zonder benzine, stond er natuurlijk vandaag een dubbele afspraak in!! Stond ... want nu is 2 maart een oase van inkt en geel-groene smurrie. Ja zie je, het was dus groene thee, van Lipton. Ah jaa, bestaat er andere misschien? Ik wil nog niet beginnen over de theesoorten, of ik ben morgen nog bezig.

Maar soit, mijn agenda dus. Een heel simpel, dun modelletje - omdat ik hem dit jaar zelf moest betalen, en geen zin had om een fortuin neer te dokken voor een vulling van mijn organizer. Maar altijd van BREPOLS (www.brepols.be). Zo elegant, zo stijlvol ... die luxe permitteer ik me toch, al kostte het mini-exemplaar dat ik nu heb toch al gauw ... 2 EUR ...

Een joekel van een vlek dus! Paniekaanvallen, hyperventilatie, stress ... hoe moet ik nu weten welke afspraken ik had!!! De schizofrene "ik" ruimde snel plaats voor Mister Brains Himself! Omdat mijn agenda bijna maagdelijk wit is, weet ik heus wel welke afspraken ik dan wel heb, zomaar, uit het hoofd, heel mijn agenda ... Ja, ik ben ernstig kandidaat om deel te nemen aan "Wedden Dat".

De aandachtige lezer vraagt zich nu af: Waarom dan een agenda, als je zelf een wandelend exemplaar bent?

Als ik dat eens zou weten ... Goeie ideeen, suggesties, oplossingen, rookpluim ze gewoond door! Ondergetekende zal u eeuwig dankbaar zijn ...

Neen, het is niet "je-dat"

“Schaduw van het Kruis” (J. Leyers) – “Emotionele Intelligentie” (D. Coleman) – ... Het begin van een prive-bibliotheek. Verschil: in een bibliotheek worden alle boeken gelezen, in mijn prive-exemplaar lijken de boeken nieuw als vers uit de verpakking geopend. Wat is dat toch met mij! Jaar in jaar uit opnieuw alle hens aan dek bovenaan mijn to-do-lijstje niets minder dan “Boeken Lezen” te zetten ... Jaar in jaar uit opnieuw is dit een onwezenlijk doel. Waarom lees ik geen boeken? In plaats van mijn energie te verspillen aan nutteloze en volg-de-grote-massa (I hate globalizering) eindejaars lijstjes en goede voornemens, verkwist ik liever mijn veel te weinige vrije tijd aan het wetenschappelijk onderzoek dat een voor-de-hand liggend antwoord moet formuleren op deze vraag ... “Waarom lees ik geen boeken?”.

1ste fase: brainstorming (of maw een gelegitimeerd excuus voor doelloos gerascaal):
Geen tijd – toch 24h per dag – altijd bezet – geen hobbies – overschot – te weinig – meningloos – kuddebeest – thuis – verslaving – kijkbox – moe – standaard – maandelijks – toch niet superman - ...

2de fase: prioriteriseren (of hoe de ver-engelsing van onze maatschappij mij genadeloos onder haar knoert heeft ...)
Geen tijd – moe – verslaving – standaard – maandelijks

3de fase: oorzaken
Geen tijd: werkdag van 6u tot 18u ; daarna eten maken, eten, afwassen tot 20u – 21u
Moe: cfr vorige regel: hoe kan je zo nog gemotiveerd blijven
Verslaving: de kijkkast is een verslaving à zelfs al is er geen jota aan inhoudelijk programma in de ether, dan nog lig je languit naar het niets te staren
Standaard: probeer toch elke dag enkele artikels uit de Standaard te lezen, heb er immers een abonnement op à gelezen tijd is verloren tijd voor andere boeken
Maandelijks: ... krijg ik den Bizz in de bus, een tof leuk en gemakkelijk te lezen maandblad dat ik wel grotendeels helemaal uitlees à opnieuw is gelezen tijd verloren voor andere lectuur

4de fase: oplossingen
Oplossingen zijn radicaal, en kunnen zo weggeplukt zijn uit het rapport van een of andere lucht-verkopende-consultant:
Zeg je werk op! Ga deeltijds stempelen en gebruik de andere helft van je tijd om te lezen.
Eet wat meer space cake en dompel je onder in de doping-praktijken en stuw omhoog die hematocrietwaarden voor een betere uithouding.
Speel Rambo, en keil die TV uit het raam! Zorg er dan wel voor dat je auto niet voor de deur staat, of dat er geen toevallige Jehova getuige voorbijloopt ...
Gebruik de Standaard in geval van toiletpapiernood of als je de leuvense stoof moet starten
Doe-de-Bizz als de standaard niet goed genoeg brandt ...

Of ... hou op met dat blog-gezever!

Melancholie

Schreeuw
De muziek van de luit overstemd
Klank zonder harmonie
Harmonieus in chaos

Kolkende massa
De rustige beek weggeveegd
Oevers zonder einde
Eindeloosheid zonder begin

Verdriet
De blije ik is niet meer
Gelaat zonder lach
Lach, verstoken van emoties
_________________________

Niet meer

Ik wil niet meer
Ik kan niet meer
Egoist ... lafaard ...
STOP

Niet meer
Overflow
Waar is rust?
Berust
als een gevangene in deathrow
Verloren
Lost
Loser

Beat

Onderweg
Accuut tijdgebrek
Onbetaalbaar gemis

Het Leven, niet het bestaan
Kort, nanofractie van de evolutie
Het denken maakt me angstig

Een Eindbestemming

Altijd maar weer onderweg
Lang, elastisch als een vezel
Maar niet vroegtijdig breken
Voorzichtig

Voorzichtig onderweg

Neen!

Radeloos
Verscheurd
Onweer in mijn hoofd
Twijfel
Voel ik iets, kan ik niets
Grijs en grauw
Als een herfstdag in de zomer
Waarom
Toch
Stop
Hou op

Ik geloof niet meer ...

... dat het leven eerlijk is
... dat iedereen krijgt wat hij verdient
... dat ik het beter heb dan anderen
... dat anderen het beter hebben dan ik
...

Zon, opgeklaarde hemel, goed nieuws!
Pas op voor de hittegolf, laat het niet naar je hoofd stijgen ...
De douche kan koud zijn

Ondetussen, geniet, carpe diem, pluk de dag
Hoop

Geloof, afgenomen
Hoop, nooit

Hoop

Zij

Controlefreak

Alles, iedereen in mijn handen
het autostuur, de rollercoaster, carriere, emoties ... mijn leven

Snoeiharde realiteit, als tegen een voorhamer, met m'n kop tegen de muur
Op de grond, twee voeten, daar ben ik
Ook maar een mens

Vreemd, beangstigend, emoties die een eigen leven leiden
Verloochend naar de buitenwereld, innerlijk verscheurd
Een onstabiel frame is wat blijft

Mijn lot ligt in Haar handen, zij houdt het staande, de macht

Dankbaar

Dank je

Nieuwe Start

Neen, ik geloof niet in reincarnatie.

Wat betekent dat dan, een nieuwe start?
Is de vorige start ooit gestopt?
Komt aan deze nieuwe dan ook een einde?
Doet het er eigenlijk allemaal wel toe?

Van deze spinsels krijg ik een vertigo ...
STOP!